Naam + Woonplaats: Ludo Poriau – Gitschotellei 286 – 2140 Antwerpen

Hoe en wanneer ben je het eerst in contact gekomen met de Timbrado:

Na een speurtocht op het internet begin juni 2009 en een eerste mailcontact op 26 juni met de secretaris van de “The Spanish Timbrado Society België”, die ik daarenboven onaangekondigd een bezoek heb gebracht.

Waar heb je uw eerste Timbrado’s gehaald:

Bij onze secretaris Nard Van Thielen

Wat vind je van de Timbrado en waarom deze hobby:

De zang waarvoor ze geprezen worden, heeft mij, na enkele maanden zoek- en onderzoekwerk, overtuigd om deze vogels aan te schaffen. Gelukkig dat niet enkel de groene maar ook andere kleurvariëteiten bestaan want dat was wel een voorwaarde van vrouwlief die graag een kleurenpalet in de volière zag rondvliegen.

De gezellige, levendige en luisterrijke omgeving in onze stadstuin biedt gelukkige de mogelijkheid om een volière te maken, want ook dat was een strikte voorwaarde om terug vogels in huis te halen. Als fervente dierenliefhebber steun ik haar hierbij ten volle. Ieder dier, hoe klein ook, verdient een levensruimte waarin naar hartenlust kan geleefd worden.

Waarom ben je lid van de Society :

Om meer en meer kennis op te doen en ervaringen te kunnen uitwisselen tussen gelijkgezinden en dit vooral in een gezellige familiale sfeer waar het belang van de vogels en niet dat van de eigenaars vooraan staat.

Verder alles wat je zelf nog wil vertellen:

De zang is natuurlijk belangrijk. Om deze tot een goed en wellicht ook hoger peil te brengen, tracht ik, samen met de clubleden, door studie en weldoordachte kweek, hieraan  mee te werken. Hopelijk mag mijn bijdrage met de jaren en dank zij de steun van de leden tot resultaat leiden.

Wanneer we deze hobby goed willen uitvoeren dan moeten we, hoe dan ook, dagelijks onze verantwoordelijkheid opbrengen en onze dieren in hun vlucht of in de kweekgelegenheden naar behoren verzorgen. Hygiëne is hierbij van hoogst belang en daar ben ik sinds de aanschaf, misschien het meest mee bezig. Voor de hobbyist mag het vooral geen sleur worden. Het moet een plezier zijn en blijven om de bewoners te verzorgen. Daarom, en dat is een “minpunt” dat ik moet bekennen, probeer ik bijna wekelijks de inrichting voor hen en ook mijzelf aan te passen om zo het onderhoud te vergemakkelijken en steeds maar meer en meer van de hobby een feest te maken. Mijn “doe-het-zelf” microbe helpt me hierbij dagdagelijks.